حماسه و عرفان

اللّهم صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم

حماسه و عرفان

اللّهم صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم

آخرین نظرات
  • ۲۴ ارديبهشت ۹۷، ۱۱:۲۸ - mojtaba akbarzade
    عالی بود

بسم الله الرحمن الرحیم


مرحوم عارف واصل ، حکیم متأله ، حضرت آیت الله حاج عبدالله جعفری تهرانی در سال 1301 هجری شمسی در خانواده ای با ایمان در محله کوچه سنگی خیابان مولوی تهران چشم به جهان گشود.

پدرش که کاسبی ساده بود از منبرهای مرحوم آیت الله برهان(ره) که از شاگردان مرحوم قاضی(ره) بود، در مسجد لرزاده استفاده میکرد.

این عارف بی نشان در دوران نوجوانی که کاملا مجذوب مرحوم برهان شده بود، و از جلسات تفسیر آیت الله برهان استفاده می­کرد، کم کم کارش را به جایی رساند که مرحوم برهان از پدر ایشان تقاضا کرد که فرزندش طلبه شود.

او نیز موافقت کرد.

اما مخارج زندگی و عیال وار بودن ایشان سبب شده بود که این طلبه نوجوان در کنار درسش به کار خیاطی مشغول شود و کمک خرج مادر و برادرها و خواهرها باشد.

هر شب با همّتی تعجب برانگیز از منزل حرکت میکرد و فاصله طولانی تا مسجد لرزاده را پیاده طی می­کرد و در نماز صبح مرحوم برهان شرکت مینمود و پس از نماز، درسش را از ایشان میگرفت و سپس حرکت میکرد و سر کار خود حاضر می­شد.

رشد او در معنویت و تهذیب و علوم حوزوی به حدی چشم گیر بود و او را برجسته نمود، که او بهترین شاگرد مرحوم برهان شد و شاگردانی را تربیت نمود که بعدها از چهره های برجسته روحانیت و فقهای متخلّقی شدند.

بیست و چهار سال از بهار زندگی اش نگذشته بود که بعضی از اهالی منطقه فشم تهران از مرحوم برهان بهترین شاگردش را در خواست کردند، که در ایام تبلیغ در آنجا حضور پیدا کند.

آنگاه بود که انگشت اشاره همگان به سمت سید عبدالله جوان بود.

این طلبه جوان خود ساخته، در همان روزهای اول تبلیغ آنچنان مورد استقبال اهالی فشم قرار گرفت که زهد و بی تعلقی به دنیایش زبانزد شد.

بسیاری از کارهای به ظاهر غیر ممکن را ممکن کرد و آوازه اش در مناطق اطراف پیچید و تأثیر گذار شد. به گونه ای که وقتی این مرد بزرگ در منطقه فشم آمد،به برکات انفاس قدسی ایشان در آنجا ، زن ها چادری شدند و با راهنمایی ایشان راه رفتن به حج برویشان گشوده شد.

این تبلیغ طلبه جوان آنچنان ریشه پیدا کرد که تا آخرین روزهای وفاتشان هر سال در ایام تعطیل حوزه به آنجا می آمدند و قریب 70 سال کار تبلیغی میکردند و هر چه اقتضای وظیفه اش بود انجام میداد.

پس از پایان دروس سطح، برای استفاده از دروس خارج حوزه، به شهر قم عزیمت کرد و از بزرگانی هچون حضرات آیات عظام مرحوم بروجردی(ره)، محقق داماد(ره)،اراکی(ره)، گلپایگانی(ره)، امام خمینی(ره) و علامه طباطبائی(ره)، بهره های فراوان برد که بیشترین استفاده و بهره را در حوزه فقه و اصول از آیت الله بروجردی و امام خمینی برد.

در حوزه معارف از مرحوم علامه بهره ها برد تا جایی که میتوان گفت که ایشان تنها شاگردی است که در همه موضوعاتی که مرحوم علامه تدریس داشتند، حضور پیدا میکردند.

سر انجام در پگاه دوم شهریور ماه سال 1391 آفتاب پر فروغ سید فلسفه، و وارث تمام علوم علامه طباطبائی، پس از سال ها تحمل بیماری در سن 90 سالگی غروب کرد و طالبان معرفت را در سوگ خود فرو برد.

پیکر پاک این مرد عرصه علم و فقاهت، پس از تشییع با شکوه و اقامه نماز توسط آیت الله جعفر سبحانی در حرم مطهر کریمه اهل بیت حضرت فاطمه معصومه علیها سلام ارام گرفت.

هر چند فروغ خورشید این گنجینه بی بدیل حوزه علمیه خاموش شد، لکن انفاس قدسی او در آثار علامه طباطبائی رحمت الله علیه و آموزه های معرفتی مخلصانه او هادی راه رهپویان سلوک معنوی است.

 مرحوم آیت الله شیخ علی اکبر برهان (ره)

 

آیت الله سید محمدحسین طباطبائی (ره)


آیت الله سید حسین بروجردی (ره)

آیت الله سید محمد محقق داماد (ره)

آیت الله سید محمدرضا گلپایگانی (ره)

آیت الله محمدعلی اراکی (ره)

آیت الله سید روح الله موسوی خمینی (قدس سرّه)

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی